Week 44: Iets met bruggen en vroeg op…

Week 44: Iets met bruggen en vroeg op…

IMG_1843‘T is de wel bekende day after. Eindelijk is de spanning eraf. Gisteren was een dag waar ik maanden naar toe heb getraind, naar toe heb geleefd. Wat was het een gave dag, wat is het een gave trip en wat was het toeleven naar gisteren ook een gaaf proces. IMG_1802Door het tijdsverschil met Nederland waren we steeds vroeg wakker. Vrijdag zijn we heen gevlogen, een lange dag gemaakt om ons wat aan te passen naar de tijd hier in New York. IMG_1882Uiteraard ben je dan vroeg weer wakker door het Nederlandse ritme. Niet erg, want niet alleen heb je dan wat aan je dag (die ik voornamelijk relaxend heb doorgebracht trouwens), maar het was ook makkelijk voor raceday. Op zondag moesten we om 6.00 uur in de bus naar het startterrein, dus werkte het tijdsverschil in ons voordeel.

IMG_1825Het is nu echter maandag; de day after en in plaats van lekker en welverdiend uitslapen, werd het een drama nacht. Op tijd naar bed, moet van de marathon, loom van de lekkere drankjes sliep ik binnen de kortste keren. Helaas niet voor lange duur. Eerst om 4 uur wakker en toen om 5 uur en om 6 uur maar bedacht mijn bed uit te gaan. IMG_1943Uitkijkend over Times Square zit ik weer na te genieten van de dag van gisteren. Wat een fantastisch evenement is de marathon van New York zeg. Echt super georganiseerd, super druk langs de kant, 5 verschillende wijken en vanaf de start Manhattan kunnen zien en daar langzaam naar toe rennen heeft iets magisch!
IMG_1836Dat je dat onderweg een aantal bruggen over steken moet lijkt dan bijzaak. Wat ook bijzaak lijkt is dat New York niet geheel vlak is en dat je dus meer dan de helft van de tijd omhoog of omlaag loopt. Niet erg en ik wist natuurlijk van te voren dat het geen snel parcours was, maar jeetje, was is dit een zwaar parcours!

IMG_1749De afgelopen week stond uiteraard in het teken van de marathon. IMG_1767Nog wat rustige trainingen in Nederland en dan vrijdag vroeg op Schiphol verzamelen om naar New York te vliegen. De trainingen in Nederland voelde nog goed. IMG_1779Lekker afstanden en niet een te grote intensiteit, maar wel een voldaan gevoel. lekker door het Haarlemmermeerse en Amsterdamse bos crossen, spanning op de benen houden en vertrouwen tanken.
Dat vertrouwen kwam helemaal door ene leuk tweetje van mijn trainer; wat ben ik blij met de overstap naar Team Vroem, wat een inspiratie zeg!

IMG_1903New York is een grote belevenis. Waar iedereen van te voren waarschuwde om wel te gaan genieten in New York en niet alleen maar voor de tijd te gaan lopen, lukt dat genieten vanaf het eerste moment. Op pad met een fijne groep mensen gaat het er relaxed aan toe en door de contacten van Joan is het organisatorisch super geregeld.
Onder politiebegeleiding naar het startterrein en daar nog even rustig een krantje lezen en wat eten voordat ik het startvak in moest. IMG_1918Indrukwekkend allemaal, met duizenden lopers klaar staan voor de brug. Er was minder spanning dan voor Rome, enige ervaring helpt dan toch kennelijk en had vertrouwen in het feit dat ik mijn tempo gedurende langere periode kon vasthouden. IMG_1926De eerste brug valt alles mee, mede door de drukte kan je ook niet heel hard maar het is ook gewoon genieten; hoog over het water, uitzicht op Manhattan en de helikopters vliegen naast je.

Al na een kilometer trof ik de racer van 3.30.00IMG_1922 en daar heb ik me rustig bij aangesloten. Een jonge gozer uit New York zelf die ons onderweg ook nog iets over de buurten kon vertellen. Ik wist dat de racer voor mij over de startlijn was gegaan en ik 2 minuten na de officiële start gestart was, dus theoretisch gezien zou ik door bij hem te blijven onder de 3.30 lopen. De tussentijden gaven dit ook aan en vol vertrouwen was ik onderweg naar Central Park. Ook op de halve marathon was ik nog sneller dan de bedachte tussentijd. Toen kwam echter de hel van New York. FullSizeRender-1De Queensbore brigde, de verbinding naar Manhattan en een flink obstakel in voor alle marathonlopers. Een echte oude statenbrug, die maar bleef stijgen. Het tempo omlaag gegooid om de hartslag niet te veel op te laten lopen en herstellen op de lange weg naar de Bronx. Ook op de 30 en de 35 kilometer liep ik nog precies op schema.

IMG_1840Wat werd het zwaar daarna zeg. Er kwam geen eind aan de lange straat naar Central Park toe! De benen deden steeds meer zeer, maar wat gaf het een kick om het tempo wel te kunnen blijven vasthouden…  FullSizeRenderEllen (van Lange) zei zaterdag-ochtend tijdens het losloop rondje dat als je niet kapot over de finish komt, je niet hard genoeg hebt gelopen… Dat zinnetje ging de laatste 8 meerdere keren door mijn hoofd… want kapot ging ik!

In tegenstelling tot in Rome kon ik nu ook de laatste kilometers blijven lopen op tempo en wat was het gaaf om het laatste stuk nog wat te kunnen versnellen naar de Finish!

IMG_19403.27.45!! Wat een super gave tijd om op dit parcours te lopen… Hard voor getraind de laatste maanden. Ik was kapot en super trots op mijn medaille. IMG_1928Wat een gave marathon en wat een gave reis zeg. Ik heb genoten, van alles.  Genoten van hoe jullie in Nederland hebben meegeleefd en mee leven. Zeer waarschijnlijk komen er bij mij, op het moment dat jullie dit lezen, nog 100 herinneringen omhoog die ik zou kunnen delen.. maar het is even mooi zo. Ik ga genieten van New York met de fijne mensen om mij heen. Genieten van de foto’s van Nikki en Siem en jullie fijne berichtjes…  IMG_1946Het is alle trainingsuren meer dan waard geweest en het genieten blijf ik nog even doen… maar bij die bruggen blijf ik uit de buurt voorlopig…


 

6 Replies to “Week 44: Iets met bruggen en vroeg op…”

  1. Wow wat knap van je……wat heb jij ontzettend goed gelopen.
    Hoe bedoel je bruggen???? Je hebt vlakker gelopen dan wie dan ook in New York, vlakker zelfs dan de toppers uit Kenia.

    Als er tussen je snelste en je traagste “5k” minder dan een minuut zit laat je zien dat je niet alleen plezier hebt in lopen maar dat je er ook gewoon echt ontzettend goed in bent!

    Wedstrijden genoeg op de planning zag ik op deze pagina, kortom we komen elkaar vast nog wel ergens tegen.

  2. Hey Michiel! Ik had je blog al een like gegeven maar nu eindelijk tijd om m even rustig te lezen. Super grappig dat een aantal dingen voor mij -als marathon rookie- precies hetzelfde waren (met name die weg lang Central Park 😉 Hoe dan ook: super leuk je in levende lijve te hebben ontmoet. Keep up the good work!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter