Week 24: Geen schoenen voor sub 2… ook niet voor sub 3 hoor

Het was deze week de week van de schoenen. Enige weken geleden heeft Nike met drie Marathon lopers een poging gedaan op het circuit van Monza, Italie om de Marathon afstand binnen twee uur af te leggen. Een poging die maar net niet geslaagd is. Speciaal voor deze poging zijn er schoenen ontwikkeld. Sinds kort zijn mijn favoriete Marathon schoenen in dezelfde kleurstelling verkrijgbaar en ja.. die moest ik dus hebben. Mark en Jacomijne van Run2day Venlo waren zo slim om bij hun eerste bestelling mijn maat mee te bestellen en mij te laten weten dat ze klaar staan voor mij.

Ook heb ik deze week nieuwe trail schoenen besteld. De vakantie van Corine en mij naar Chamonix komt er al bijna aan. Omdat er langere afstanden op de trail aan gaan komen en ik ook graag een ‘rockplate’ in mijn schoen wilde, kwam ik snel op het idee om een extra paar schoenen te bestellen. Naast mijn Kerra Tigers nu een paar Wildhorse 4. Nog niet in de winkel verkrijgbaar, maar gelukkig wel via internet al snel in huis te halen.

Deze week stond er geen trail op het trainingsschema, dus die nieuwe schoenen zitten nog even netjes in de doos. Komende zomer maken ze genoeg kilo- en hoogtemeters.

Op zich was het een het een rustige week. De dinsdag begonnen met een fartlek training bij zonsondergang. Een rondje door Meinerswijk en langs de Drielsedijk. Vier versnellingen van 30 seconden en eentje langer om een Strava-segment proberen te winnen. Uiteindelijk sta ik tweede in het klassement en heb ik nog tot half september om op dit stukje van 300 meter 4 seconden sneller te gaan. Op zich moet dat te doen zijn met de pittige trainingen van Henny in het vooruitzicht.

Woensdag mocht ik gelijk weer aan de bak. Uit het werk direct vier blokken van twee kilometer. Een vlak stukje Arnhem uitgezocht en gelukkig viel de warmte ook mee. Een tempo net boven mijn 10 kilometer tempo maakt het eind van elk tempoblok wel pittig, maar ik kan ze netjes uitlopen volgens planning.  Het rode stoplicht halverwege een van de tempoblokken was geen straf hoor trouwens…

Vrijdagmiddag dus een dagje gespijbeld. Gezellig een bakkie in Venlo. Kletsen over hardloopkleding, schoenen, ervaringen en mooie wedstrijden, gepaard met zuidelijke vriendelijkheid. Voor de mensen rondom Venlo zou ik een bezoekje echt aanraden. Ik ging weer op pad naar Arnhem met een tas mooie spulletjes.

Zaterdag moesten de nieuwe schoenen natuurlijk wel even getest worden. Eerst met Corine naar Amsterdam geweest om bij Pied-a-Terre goede landkaarten en reisboeken te kopen voor Chamonix. Zo een winkel waar je kan blijven struinen, op zoek naar informatie over allemaal nieuwe avonturen! Daarna doorgereden naar het Amsterdamse bos om een klein rondje in het bos te lopen. De temperatuur liep al aardig op en dus was ik blij met het waterkraantje boven op de konijnenheuvel. Relaxt weer naar beneden en terug naar het terras op de kop van de Bosbaan, waar Corine lekker aan een Radlertje zat. Prima schoenen, hoewel ik ze nog iets meer moet inlopen. De Pegasus 34 is eigenlijk hetzelfde als de 33, dus het moet goed komen met dit paar in Berlijn!

Vandaag was het tijd voor een experiment. Henny heeft een nieuw soort training op mijn trainingsschema gezet. Normaliter staat er vaak een lange duurloop met een fast finish op het schema.

De laatste kilometers net wat sneller dan het duurloop tempo; zowel fysiek en mentaal een goede uitdaging om te wennen aan de laatste kilometers van de Marathon. Deze periode krijg ik in plaats van de fast finish een wisselduurloop op het einde. Vandaag na 18 kilometer acht keer een blok van 500 meter op mijn 10 kilometer tempo, afgewisseld met een blok van 500 meter op een tempo dat nog steeds flink wat sneller lag dan mijn duurloop tempo.

Corine en ik waren naar Doorn gereden. Eerst heeft Corine haar eerste interval training afgewerkt na de operatie. Tien keer 100 meter op een fors tempo en ik fietste het rondje rond om Camping het Grote bos gezellig mee.

Hierna mocht ik de loopschoenen aan voor een ronde via Doorn, Leersum, Leersumse veld, Maarsbergen en via Maarn weer terug. Het was warm! Gelukkig veel in de bossen, dus het was redelijk te doen. Leuk om weer de hardlooproutes van de Mariniers te lopen; heerlijk herkenbaar. De duurloop ging prima, zelfs wat gemakkelijk. Het versnellen ging ook heel aardig al waren het pittige vijf honderd meters. De eerste twee ‘herstel’-blokken lukten nog redelijk, maar daarna was de koek op. Ik heb het experiment maar iets aangepast en mezelf iets meer rust gegund. Het tempo tijdens het herstel er maar volledig uit, om zodoende het snelle tempo wel vol te kunnen maken tot het einde.

Nadat ik de laatst versnelling ook nog eens heuvel op mocht naar de zandafgraving, was ik er na de 26 kilometers helemaal klaar mee. De aanmoedigingen van Corine hielpen onder weg al veel, maar nu was ik helemaal blij dat ik het laatste stukje terug naar de auto mocht fietsen, omdat zij nog wel een stukje wilde lopen. Ook erg blij dat Corine het lopen weer kan gaan opbouwen.

Komende week maar een rondje zonder asfalt om het andere paar uit te proberen. Met mijn nieuwe weg schoen ben ik in ieder geval heel blij. Niet dat deze schoenen mij in Berlijn onder de 2 uur gaan brengen hoor, en heb zelfs geen illusie voor onder de 3 uur, maar een verdere aanscherping van mijn PR zou toch wel erg gaaf zijn! Volgende week is het trouwens ook weer tijd voor de traditionele 6 uur van de Haarlemmermeer, dus op zaterdag lekker aan de bak met een groep leuke mensen…