Week 40: Mannen griep en mooie kilometers

Week 40: Mannen griep en mooie kilometers

Er wordt steeds vaker lacherig gedaan over die griep van mannen. De zogenoemde mannen griep wordt steeds vaker bespot, vooral door de dames natuurlijk. Maar onderschat dit niet. Net dat ik dacht dat ik mijn hardloopschoenen weer aan kon doen voor een rondje in Londen ging het weer mis. Flink mis!

Het was duidelijk een week van uitzieken. Het gekuch en gesnotter is nog niet over en ik besluit de gehele week dat het nog niet verstandig is om te gaan lopen. Eerst maar eens goed herstellen van de griep en ik heb gelukkig de tijd omdat er voor mij weinig doelen staan voor de korte termijn. Dit weekend stond de Royal Parks Half op het programma, maar ik hoefde alleen maar aan te moedigen, nou ja, iets meer dan dat… Maar in ieder geval geen grote fysiek inspanning.

Corine heeft deze wedstrijd al lange tijd op haar bucket-list staan en dus vliegen we zondag naar Londen. Met passen en meten past alles in de handbagage en we besluiten al snel dat we niet te veel kunnen kopen omdat de tassen echt bijna vol zitten. Maar dan…. Tijdens ons eerste rondje in de stad gaat het mis…

… Bij het naar binnen lopen in de winkel breekt het zweet me uit… Corine probeert me nog af te leiden, maar het is te laat. Mijn hoofd begint te duizelen. Klam zweet op mijn rug. Niets in vergelijking tot twee weken terug, terwijl de omstandigheden toen eigenlijk zwaarder waren. Toen net bijgekomen van de kramp tijdens de Marathon van Berlijn en nu alleen maar een uurtje gevlogen. Toch die niet te onderschatte mannen griep?

Ik moet naar beneden. Omlaag… We staan bovenin de winkel en ik moet naar beneden… 

De mannen afdeling van deze NikeTown is namelijk twee verdiepingen lager en ik moet daar natuurlijk rondkijken om rustig te worden.  Ik merk dat ik kalmeer, zeker als ik de een mooi paar Pegasus 34 in  de hand krijg van der verkoper, precies mijn maat. Even twijfel ik, maar door mijn kleine maat moeten deze nog wel in de handbagage passen. Snel afrekenen en de frisse lucht in; daar knapt een mens van op!

Op de zaterdag een eerste rondje van de week. Samen een rondje door Hydepark. Door de Kensington gardens, het paleis hier en langs de vijver. Allemaal bekend terrein doordat ik hier in het weekend met de Marathon van Londen ook liep. Een bijzonder stadspark, net zoals Central Park. Het is een rustig losloop rondje, maar het voelt pittig genoeg na een week griep. Zelfs na afloop voel ik de spieren en gewrichten wel, dus ben blij dat ik zondag geen halve Marathon hoef te lopen.

Op zondag gaat het gebeuren voor Corine. Samen vanuit het hotel naar de start. Haar afgezet in het startveld en ik ren vast de stad in. Naar het paleis, over de Mall, de Admirality Arch en naar Trafalgar Square. Daar zie ik Corine voor het eerst tussen alle duizend geluksvogels. Dit stuk van de route is echt gaver dan de Marathon. Terug naar Hydepark en terwijl Corine door het park slingert steek ik steeds een stukje af om her en daar aan te moedigen. Het wordt voor mij een rustig rondje, met wisselende tempo’s, lekker in het zonnetje en genietend van de atmosfeer.

Voor Corine wordt het steeds wat zwaarder, maar finisht voor ruim drie minuten sneller dat ze wilde! Voldaan lopen we naar het hotel. Op naar een lekker drankje in de stad, maar eerst nog de tassen in pakken…Mijn ‘oude staan nog onaangeroerd, net als vorige week. De nieuwe schoenen, die heerlijk liepen, passen er gelukkig nog redelijk makkelijk bij in de tas… Op naar nieuwe trainingsplannen in Nederland…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter