Week 48: Het einde is een nieuw begin

Week 48: Het einde is een nieuw begin

De Highlander… Een bijzonder punt, midden op het nationaal park Veluwezoom. Corine en ik waren er al vaker geweest tijdens het trailen. Chiel en Janine nog niet en dus werd dit punt uiteraard een foto momentje. Een beeld midden op de hei, waarschijnlijk gerelateerd aan de grote schotse hooglanders die rondom dit gebied grazen. Vandaag kwamen we er maar eentje tegen, terwijl we bijna het Roozendaalse veld afliepen en overstaken naar de Koningsheide. Voor het lekkere was het eigenlijk net te koud op de open plaat. Maar een foto momentje gaat altijd voor. Terwijl ik mijn rugzak weer omhang hoor ik mijn Garmin piepen. De training wordt per ongeluk opgeslagen en dus moet ik een nieuwe activiteit starten. Het begin van deel twee van onze Dieren-Arnhem-Trail (DAT). 

De DAT is mijn derde training deze week. Na elke training bekijk ik mijn jaartotaal. Inmiddels hoef ik nog maar 66 kilometer om mijn gestelde jaar doel te bereiken. Dan is 2017 ten einde en begint Strava weer vrolijk opnieuw te tellen. Deze trainingsweek is voorlopig weer het laatste lanterfant weekje, want op zondag viel het nieuwe Marathon schema van Henny op de digitale deurmat. Weer een flinke excel lijst met uitdagende trainingen, flinke duurlopen en veel trails. Geen snelle weg marathon in het voorjaar, vooral uitdagingen in het voorjaar in het trailen.

Van de week de eerste training werd een heuveltraining. Kort inlopen naar een flinke heuvel om de hoek. Tien keer zo snel mogelijk omhoog en daarna rustig naar beneden. Hierna rustig even verder lopen om op de volgende heuvel vijf keer zo snel mogelijk omhoog te gaan. Een goede prikkel, voel ik aan de benen die flink vol lopen. Een goede training dus voor het trailen.

Op de donderdagavond klonk het als prima plan om de training van deze avond door te schuiven naar vrijdagmiddag. Echter liep het werk vrijdagochtend onverwachts uit en was iedereen onderweg naar Arnhem en stond de A12 flink vast. Het werd dus een snel rondje voor het eten. Een warming up richting de Mandelabrug. Daarna op tempo richting de Jonh Frost, er op en er over en het tempo vol houden tot aan de Runnersworld. Daar even uithijgen met een koppie koffie om vervolgens een cooling down te doen richting huis. De nieuwe schoenen lopen heerlijk op dit eerste rondje.

Op zondag dus de trail, uitgezet door MudSweatTrails, van Dieren naar Arnhem. Samen met Corine, Chiel en Janine met de trein naar Dieren. Net als de Utrechtse Heuvelrug Trail die ik van het voorjaar met Alex liep, wordt je eindtijd bepaald door het verschil tussen de stationsklokken op beide NS stations. Nadat we snel een oliebol hadden gegeten lieten we het asfalt van Dieren snel achter ons. Ondanks het mindere weer was het heerlijk om in dit gebied van de Posbank te trailen. Langzaam aan stijgend tot boven op de Posbank. Vandaar rustig naar de Highlander, het veld over. We trailen verder over de Koningsheide, onder de A12 door. Langzaam wordt het wat stiller. Janine is niet helemaal fit, Chiel heeft last van de lange duurloop gisteren. Ik merk wel dat ik gisteren de hele dag in de kou heb gestaan om oliebollen te verkopen met Team Hollander.

Corine verteerd de kilometers eigenlijk makkelijker dan verwacht en loopt trots voorop over de slingerpaadjes via het Schaarsbergerbos naar park Zypendaal. De laatste heuvel op, Sonsbeek park in. Het einde komt in zicht… Bij het watermuseum komen we het park in en nog even een flinke heuvel op richting de achteringang van het station. WAT EEN PECH!! De klok is stuk en we hebben het hele trailen dus voor niks gedaan…. We zouden echt de snelste tijd van het klassement gehad hebben, maar we moeten dus weer terug naar het begin…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter