Week 49: Oeken en Hall

Week 49: Oeken en Hall

Week 1 van mijn nieuwe schema bracht direct weer pittige kilometers. Niet alleen kilometers, maar ook veel sneeuw. Een dikke laag sneeuw op de straat toen ik de deur uit stapte richting het station. Weer de trein in en terug lopen. Deze keer niet kris kras over de trailpaadjes zoals laatst met Corine en Janine erbij. Deze keer kozen Chiel en ik voor recht toe recht aan kilometers van Zutphen en Arnhem…

De eerste training van de week was gelijk weer lekker aan de bak. Een interval van 500 meter op flink tempo. Aangezien de baan op Papendal nog steeds dicht is, het ronde van Milan gepikt. Een vierhoek rondom een park. Een rondje van net geen 800 meter. Op het oog een vlak rondje, maar gedurende de versnellingen bleek het toch aardig vals plat te zijn. Acht rondjes in totaal en steeds de laatste 200 honderd meter licht omhoog, waarbij de verzuring dus dubbel toe slaat. Voordeel is wel dat ik heuvel af mocht dribbelen richting de volgende versnelling. 

Op de vrijdag stond er eigenlijk een rustig rondje van 6 kilometer. Echter omdat ik de donderdag wat duur kilometers had overgeslagen, er op de vrijdag een iets langer rondje van gemaakt. Tussen de hagelbuien door een boodschap voor Corine gedaan en een kopje koffie met een oliebol bij Tom in de Runnersworld. De kilometers gingen makkelijker en dus ook iets sneller dan verwacht.

Op de zaterdag dus een lange duurloop. Een echte dertiger. Corine vertrok al vroeg richting een trailwedstrijd, dus ook Chiel en ik konden vroeg op pad. Een dikke laag sneeuw toen ik de deur uit stapte om naar het station te hollen. Al snel dat ik mijn petje thuis had gelaten. Gelukkig stopte het met sneeuwen toen we in de trein zaten. Op het station uiteraard een kiekje van de stationsklok, voor de zekerheid als MudSweatTrails ooit een NS route maakt van onze tocht

De dikke laag sneeuw maakte al snel plaats voor een smeltende drek. Nog voor dat we de IJssel waren overgestoken waren de schoenen al nat en zorgde al het gespetter van Chiel er voor dat mijn tight ook tot de helft doorweekt was. Erg blij waren we als we een droog stukje fietspad wisten te vinden.

Qua route was het weinig afwisselend en waren de droge stukken misschien wel het hoogtepunt. Al flink wat kilometers met natte voeten hadden we er op zitten toen de Posbank rechts van ons op dook. Voor de grap stelden we aan elkaar voor om de route van vorige week dwars over te pakken.

Gelukkig besefte wel zelf ook wel dat deze route, vandaag door de omstandigheden al pittig genoeg was. Dieren, Ellecom, De Steeg en Rheden. Van daaruit door naar Velp om zo af te dalen richting het centrum van Arnhem. Chiel had het goed door dat ik het flink zwaar kreeg in de laatste kilometers. Steeds weer die natte voeten in de drek waardoor ze nog natter werden. Tussen het winkelende publiek door, langs het busstation en het laatste stukkie glibberen over het stationsplein. Ons kopje koffie was dik verdiend!

Op de zondagochtend was de hoeveelheid sneeuw nog flink meer afgenomen in de straten. Voordat de tweede hoos zou komen snel nog even de deur uit voor een herstelrondje. De benen waren flink wat stram van het harde werken in de laatste kilometers en dus rustig gestart. Een verkenningsrondje door twee ,voor mij, nieuwe parken in Presikhaaf.

Het was een goede week. Weer wennen om mezelf in een trainingsschema te gieten, maar wel prettig omdat dit ook houvast en progressie geeft. Flink wat kilometers dichter bij mijn jaardoel van de 2500 kilometer. Dat zal de komende week wel gaan lukken. Benieuwd wat het uiteindelijke jaar totaal gaat worden, want met het schema loopt het weektotaal weer flink op. En dan nog Oeken en Hall, weet u al waar het ligt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter