Week 50: Gladheid en het mooie bouwland

Week 50: Gladheid en het mooie bouwland

Vanaf Al anderhalve week is Nederland in de ban van Koning Winter. Door de vele sneeuw die in korte tijd gevallen is, hadden grote delen van Nederland van de gladheid. Niet alleen op de weg is dat lastig. Ook met hardlopen kan dat vervelend zijn als de wegen en fietspaden glad worden. Sneeuw speelde mij vorige week al parten tijdens de lange duurloop op zaterdag met Chiel.

Deze week had ik er zelf eigenlijk niet zo veel last van. Sterker nog, gedurende de loopjes in het weekend had ik vooral plezier van de sneeuw en kou, op een momentje na.

De week begon op de dinsdag met een pittige interval. De eerste echter interval sinds tijden. De eerste interval op mijn nieuwe schema richting het voorjaar. Eerst rustig van huis een stuk inlopen om via een ommetje uit te komen bij het park bij de Bosweg. Een rondje van 750 meter, met een vrijgemaakt fietspad dus geen hinder van de sneeuw. Drie keer 200 meter, vijf keer 800 meter en afsluitend met weer drie keer 200 meter. Het was pittig omdat ik wel wat snelheid kwijt ben geraakt.

Des te blijer was ik op de donderdag met de steun van Milan en Chiel. Het rondje was het zelfde, echter nu 12 keer 400 meter met 100 meter rust. Met speels gemak liep Milan voorop en daagde mij zelfs uit om de tempo’s wat sneller dan bedoeld te lopen. Ik was blij Dat Chiel zijn eten net op had en niet bij machte was om Milan verder op te jutten. Het rondje is een geschikt alternatief voor Papendal, zeker omdat de gemeente Arnhem  de fietspaden mooi sneeuw vrij maakt.

Op de zaterdag een mooi trailrondje Doorn. Negen jaar lang heb  ik hier rondjes Bouwland gelopen. Een mooi open stuk landbouw grond midden in het bos. Vlakbij de Marinierskazerne en camping het Grote bos. Altijd bijzonder om hier rondom te lopen. Of het nu een klein rondje is of een grotere trailronde met Alex en Joke zoals Zaterdag. Prachtig hoe het bos erbij ligt nog. Hier blijft de sneeuw een stuk langer liggen en dit maakt een prachtige ondergrond voor het trailen. Een stuk van de Utrechtse Heuvelrug Trail, door het Kaapse bos, terug richting de kazerne. Er ligt nog ijs op de plassen, al staan we ook regelmatig ineens tot aan ons enkels in de blubber. Vooral gevloek met een Belgisch accent, maar ook veel lol. Nadat we genoten hebben van de omgeving sluiten we af met een heerlijke pannenkoek!

Op zondag staat er een tempoloop op het programma. Echter sleurt Corine mij eerst mee naar het Deelerwoud. De mist trekt net weg van de velden als we de hei op lopen. Ook hier is het prachtig. Het zonnetje is net bezig om de rijp te ontdooien, maar op veel plekken ligt er nog flinke pakken sneeuw. Het wordt een mooi rondje door het woud, met maar weinig beestjes buiten in het open veld. Het rondje levert wel weer prachtige plaatjes op.

Omdat ik toch netjes mijn trainingsdoelen wil doen, kies ik ervoor om terug naar huis te lopen. Het rondje Deelerwoud wordt zo een fijne warming up en op de terugweg voer ik het tempo op. Geen fietspaden, maar gelukkig is de weg ook goed sneeuw vrij gemaakt. Op de weg door het Schaarsbergerbos gaat het echter even mis. De mooie glinstering op de weg was geen water dat ontdooit was, maar nog ijs en roetsj… ik lag onderuit. Gelukkig niks aan de hand en kan ik lekker door. Even heuvel op waardoor het tempo iets in zakt, maar als ik daarna heuvel af naar huis mag kan het tempo nog iets hoger. Een heerlijke stad van de dag…

Een dag die eindigt met een fun run. Ik sluit de week af door mee te lopen in de begeleiding van de Nightrun van de Runnersworld. Een grote groep is verzameld in de winkel, uitgedost met allerlei lampjes. Rustig rennend door de stad, naar de koepelgevangenis. Binnen een rondje en via de RIjnkade weer terug naar de winkel om af te sluiten met een goede sportmassage, een kopje koffie en heel veel kerstkransjes… Een geslaagde traininsweek!

One Reply to “Week 50: Gladheid en het mooie bouwland”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter