Week 1: Van sneeuw naar over de kade

Week 1: Van sneeuw naar over de kade

Het jaar begon met een rustig herstelloopje op het schema. Nadat we net terug waren uit La Chapelle was het alweer tijd voor de nieuwjaarsduik. Corine en ik hebben Kim en Chantor geholpen en wat een pech, we waren net te druk voor om zelf ook even te plonsen. De hardloopkleding werd als eerste uit onze tassen gehaald om even lekker het park in te lopen. Waarschijnlijk had Corine in Frankrijk nog niet genoeg hoogtemeters op haar klokje en dus werd ik gelijk alle heuvels van park Sonsbeek en Zypendaal overgejaagd. Hoe fijn het ook is/was in de sneeuw, het is toch wel erg lekker om gewoon weer te kunnen hardlopen zonder sneeuw en gladheid.

De tweede training van de week was een nieuwe training voor mij. Een zogenaamde Billat training. Steeds kort en pittig versneld lopen afgewisseld met een rustige dribbel over dezelfde tijd. Net weer een ander soort interval training en het was even lastig om hiervoor een goede route te zoeken. Ik wilde relatief vlak lopen, maar ook de wind speelde vanavond een rol. Het voordeel van een harde wind is dat je ook harde wind mee hebt. Hoewel ik van te voren wel wat tegen de training op keek, viel het me alles mee en ging het zelfs makkelijker dan de twee honderd meter trainingen van de afgelopen jaar.

Volgende keer toch maar een ander rondje, maar dit is wel een trainingsvorm die ik verder wil uitbreiden en kan aanraden.

De derde training was gewoon een rustige duurloop. Niet te intensief, maar wel duurkilometers maken. Op het schema stond weer een vijf kilometer wedstrijd, dus het was niet een al te intensieve week. Door de planning in het weekend er toch voor gekozen om de wedstrijd te laten wat het was en gewoon een extra duurloop te doen. Donderdag dus eerst een duurloopje vanuit het Centrum, richting Oosterbeek, de lange weg langs Burgers Zoo en vanuit daar weer terug naar huis. Leuk dat in deze periode bij de dierentuin diverse dieren staan als verlichting. Waar Alex helemaal naar Zuid-Afrika is om de Big Five te spotten, staan ze hier gewoon verlicht in de achtertuin en kan je er gewoon tussendoor rennen!

Op de Zondag dus een duurloop in plaats van de wedstrijd. Het bevalt me steeds beter om in plaats van een rondje van A naar B te lopen. Deze keer gekozen om het traject van Arnhem naar Nijmegen te lopen. In verband met de windrichting gekozen om in Arnhem te starten en met de trein terug te rijden. Als je beide steden het Centrum net uit bent, kom je op het RijnWaalPad. Volgens mij het duurste fietspad van Nederland, maar wel met voorrang op het andere verkeer. 16 kilometer rechtuit is natuurlijk niet de meest inspirerende route, maar wel lekker praktisch en makkelijk te volgen. Mezelf bij de Rijn verbaast over het hoge water dat de Uiterwaarden volledig vol had laten lopen. In Nijmegen was het op de kade zelfs slalommen tussen alle dagjesmensen door, die allemaal  het hoge water kwamen bekijken. Hoewel er een forse koude wind stond, waren de omstandigheden om te lopen eigenlijk wel ideaal. Binnenkort eens de route andersom bekijken of met een ommetje om de afstand wat te verlengen.

Een relaxte trainingsweek. Een goed begin van het nieuwe jaar, waarbij momenteel een verkoudheid wat roet in het aarde gooit en ik al twee trainingen heb moeten schrappen deze week. Van een beetje extra rust kan nooit kwaad…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Facebook
Twitter