2018: Niet mijn jaar.. of toch?

2018: Niet mijn jaar.. of toch?

Om verschillende redenen kwam ik de afgelopen dagen weer eens op mijn site. Het beschikbaar maken van een van mijn recent gelopen routes en het voorbereiden van een Roparun evenement in januari zorgde er voor dat ik weer eens ging hobby-en hier. Ik zag gelijk dat ik al sinds week 2 van afgelopen jaar geen wekelijkse blog meer had geschreven over mijn trainingsweken.

De afgelopen jaren heb ik steeds mijn trainingsweken beschreven. Toewerkend naar een concreet hardloopdoel. Trainend aan de hand van een verstandig en goed doordacht schema. Dit jaar was alles anders. Niet strak aan een schema.. Geen strak omlijnd doel… Geen optimale voorbereiding op dingen die komen gaan, maar vooral free wheelen naar dingen die komen gaan. Want leuke dingen zijn er genoeg, hoe je er ook naar toe leeft..

Uiteraard stonden er genoeg leuke plannen bij de start van het jaar. De Transgrancanaria, mijn eerste Trail Marathon. De Roparun, de eerste met Team Hollander. Ik had ook in mijn hoofd om nog een snelle Marathon te gaan lopen, al viel dat plan al snel af. Door de grote voldoening van de Marathon van Hamburg heb ik op dit moment geen motivatie om mij in een nieuw en strak trainingsregime te storten, welke nodig is om mijn tijd van Hamburg te verbeteren. Op het moment haal ik zo veel plezier uit het lopen over trailpaadjes. Nieuwe gebieden ontdekken, in gezelschap of alleen met de foto camera op pad.

Het nieuwe doel voor 2019 is, naast het lopen van een tweede Roparun met Team Hollander, het starten en volbrengen van de TransalpineRun in september. 8 Dagen door de Alpen rennen met #TeamChiel. Samen met mijn hardloopmaatje Chiel door de bergen hollen. In totaal 272 kilometer en 16.000 hoogte meters overwinnen en wetende dat je samen moet finishen om het te volbrengen

Hoe ging dan het afgelopen jaar? Was het pet? Nou ja, een deel van het jaar zeker wel. Door mijn oog ontsteking halverwege het jaar heb ik een flinke dip gehad. De prednison hakte er fysiek dusdanig in dat ik een flinke pas op de plaats moest maken en mede door de drukte op het werk, ik lang nodig had om weer een beetje mijn draai te vinden met hardlopen. Inmiddels gaat het weer de goede kant op en heb ik toch weer bijna 2000 kilometer gelopen dit jaar. Minder dan gepland en vooral in de eerste maanden van het jaar bijeen gelopen.

De hoogtepunten? Toch het gezelschap? Samen lopen met Corine. Samen onze eerste Trail Marathon knallen! Vroeg in de ochtend een koude start boven aan de berg en via mooie paadjes, kleine dorpjes en een droge rivierbedding in de bloedhitte finishen!

Ook de Roparun was natuurlijk een hoogtepunt! Samen met mn zus een plan gestart en het plan dankzij velen uit kunnen voeren. Mijn zesde Roparun in totaal, maar door de teamsamenstelling een bijzondere. Met oude en nieuwe vrienden op pad van Hamburg naar Rotterdam. Waarbij ik het Hertlopen natuurlijk ook niet moet vergeten

De loopjes met Alex en Chiel, waarbij we nooit uitgekletst raken. Dankzij deze mannen lukte het mij ook om in een weekend de drie NS trails te lopen. 90 kilometer van station Driebergen naar Station Dieren. De trainingen met Milan, die altijd nog een stukje kan versnellen.

De leuke evenementen en loopjes met de gasten van MudSweatTrails waren bijzonder. Medailles uitreiken bij de Petzl Nightrail, achterloper bij de Koning van Spanje, op de mountainbike bij de Freedomtrail, verzorging bij de Montferland en Kusttrail, een leuke dagtocht in Nideggen. Allemaal leuk om te doen en levert super waardevolle contacten op.

m

Team Chiel ontstond. Team Vroem werd VroemTrail. Twee weglopers die overstappen naar de trails. Het hoogtepunt moet volgen in september als we de Transalpinerun finishen, maar ook dit jaar was het al zo leuk. Mijn tweede ultra, tijdens de La Chouffe trail. Een leuke tram trail eerder was een voorbode van onze ‘samenwerking’ tijdens het lopen. Samen met Chiel was ik ook, gehuld in onze Team Vroem outfit, op pad met Milan, Janine, Henny en anderen naar de Pitztal Marathon. Een weg marathon in Oostenrijk, waarbij Milan, ik en Chiel de kans niet onbenut lieten om te trainen op de bergpaadjes. Niet de meest verstandige voorbereiding op de zondag, maar wel een hele leuke.

2019 zal ook weer een bijzonder jaar worden, met leuke loopervaringen en mooie foto’s… In ieder geval start ik met de Leenderbostrail en ons Roparun Zwerf Trailtocht op 27 januari. Ik ben benieuwd wat het gaat brengen.. loop je mee?

One Reply to “2018: Niet mijn jaar.. of toch?”

  1. Heel herkenbaar dat het lopen over trailpaadjes meer voldoening geeft. Mooi geschreven alles.
    Genoeg mooie vooruitzichten voor 2019, hoop je bij MST weer te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Facebook
Twitter